Een voorbeeld van een dividendinkomensportefeuille: 100.000 over tien bouwstenen

Een dividendinkomensportefeuille van 100.000, verstandig opgebouwd, betaalt ongeveer 3.386 per jaar vóór belasting, een gemengd rendement van 3,39 procent. Dat is het getal waar dit voorbeeld op uitkomt, en de secties hieronder tonen elke stap die het oplevert: de bouwstenen, de gewichten, wie welk deel van het inkomen betaalt, wanneer het binnenkomt, wat de belasting afneemt, en wat dezelfde portefeuille tien jaar later betaalt.

De portefeuille is gebouwd voor een Europese belegger met een belaste rekening en zonder de noodzaak het inkomen al op te nemen. Ze gebruikt bewust bouwstenen en geen bedrijfsnamen: een bouwsteen is een schijf met een taak (wereldwijde kern, defensieve sectoren, inkomenssectoren, obligaties), en u vult elke bouwsteen met de ETF of de twee of drie bedrijven die u verkiest.

Het is een voorbeeld, geen advies. De rendementen zijn ronde, plausibele getallen voor 2026, geen koersen.

De portefeuille in één tabel

Elk inkomenscijfer is bedrag maal rendement, en het gemengde rendement is 3.386 gedeeld door 100.000.

Waarom deze gewichten

De wereldwijde dividend-ETF krijgt 30 procent omdat hij doet wat geen enkele andere bouwsteen kan: enkele honderden betalers in de VS, Europa, het Verenigd Koninkrijk, Japan en Australië, voor u geherbalanceerd, waarbij geen enkel bedrijf het inkomen met meer dan een fractie van een procent kan deuken.

De defensieve sectoren (basisconsumptiegoederen, gezondheidszorg, industrie) krijgen samen 28 procent. Hun rendementen zijn de laagste van de tabel, en dat is precies de bedoeling. Dit zijn de bouwstenen waarvan de dividenden het snelst groeien en het minst worden verlaagd, dus zij dragen de groei van het inkomen en niet het niveau ervan.

De inkomenssectoren (nutsbedrijven, verzekeringen, telecom, energie, vastgoed) krijgen 32 procent en betalen 4 tot 5 procent. Zij zijn de reden dat het gemengde rendement 3,39 procent haalt in plaats van 2,7. Elk is begrensd op 8 procent of minder, omdat elk een geschiedenis heeft van verlagingen in een slechte cyclus.

De obligatie-ETF krijgt 10 procent. Houd hem aan: hij keert maandelijks uit, hij volgt aandelen niet in een uitverkoop, en tegen 3,5 procent is hij niet langer de rem die hij was toen de rente nul was.

Waar het inkomen werkelijk vandaan komt

De laatste kolom is degene die de meeste voorbeeldportefeuilles weglaten. Het gewicht vertelt u waar het geld zit. Het aandeel in het inkomen vertelt u waar het risico voor uw kasstroom zit.

Telecom en nutsbedrijven zijn samen 14 procent van de portefeuillewaarde. Ze betalen 660 van de 3.386, dus 19 procent van het inkomen. Tel energie en vastgoed erbij en de vier hoogst renderende bouwstenen bevatten 24 procent van het geld maar leveren 33 procent van het contante geld. De drie defensieve sectoren lopen andersom: 28 procent van de waarde, 21 procent van het inkomen.

Die scheefheid is normaal bij deze omvang, maar uw concentratiecontrole moet lopen op het aandeel in het inkomen, niet op het gewicht. Een telecomverlaging van 30 procent, een gangbare omvang voor die sector, neemt hier 90 per jaar weg, ongeveer 2,7 procent van het inkomen. Laat telecom afdrijven naar 12 procent van de waarde en dezelfde verlaging neemt 5 procent van uw inkomen weg terwijl uw allocatiescherm nog steeds in orde lijkt.

De kalender: kwartaalpieken en wat ze afvlakt

De meeste bedrijven in deze portefeuille keren per kwartaal uit, dus de ruwe kalender is hobbelig: drie maanden van het jaar dragen het grootste deel van het geld. De wereldwijde dividend-ETF betaalt, als hij per kwartaal uitkeert, ongeveer 225 per keer, en veel van het sectorinkomen komt in dezelfde weken binnen omdat ex-dividenddatums zich rond de resultatenseizoenen concentreren.

Twee dingen vlakken dat af:

• De obligatie-ETF keert maandelijks uit. Zijn 350 per jaar komt binnen als ruwweg 29 per maand, wat een bodem legt onder de rustige maanden.
• Kwartaalbetalers betalen niet allemaal in dezelfde maand van het kwartaal. Europese bedrijven keren vaak een of twee keer per jaar uit, Britse bedrijven doorgaans twee keer, en Amerikaanse betalers verdelen zich redelijk gelijk over de drie maanden van elk kwartaal. Kies namen met een oog op de betaalmaand en de gaten sluiten zich.

Een echte maandelijkse dividendportefeuille, waarin elke maand hetzelfde betaalt, is mogelijk maar kost u iets: fondsen die daarvoor zijn gebouwd, bevatten vaak zwakkere betalers, of keren kapitaal uit en noemen het inkomen. Gelijkmatig inkomen is mooi meegenomen. Groeiend inkomen is het doel.

Belasting: wat werkelijk op uw rekening komt

Dividenden worden op weg naar een Europese belegger twee keer belast: bronbelasting in het land van het uitkerende bedrijf, en inkomstenbelasting thuis. Dit voorbeeld gaat uit van een gemengd tarief van 20 procent over beide samen. Op 3.386 is dat 677 belasting en ongeveer 2.709 netto, een nettorendement van 2,71 procent.

Die 20 procent is haalbaar, niet vanzelfsprekend:

• De ETF's. Een in Ierland gevestigd fonds keert zijn uitkeringen aan niet-ingezetenen uit zonder Ierse bronbelasting, en binnen het fonds dragen de Amerikaanse aandelen die het bezit 15 procent onder het verdrag tussen Ierland en de VS. Een in de VS gevestigde ETF houdt daarentegen 30 procent in op uw niveau, of 15 met een verdragsformulier in het dossier.
• Directe posities. Amerikaanse bedrijven houden 15 procent in voor verdragslanden. Duitsland neemt 26,375 procent, Frankrijk standaard 25 procent, Zwitserland 35 procent, Nederland 15 procent. Het deel boven het verdragstarief is terug te vorderen, maar alleen als u dat aanvraagt. Laat u dat na, dan klimt uw gemengde tarief richting 25 of 30 procent.
• Belasting thuis. Uw woonland belast het brutodividend, verrekent een deel van of alle buitenlandse bronbelasting, en houdt de rest. Een Britse belegger binnen een ISA betaalt niets. Een Franse belegger staat tegenover de vlaktaks van 30 procent alles inbegrepen. Een Zwitserse belegger krijgt de 35 procent op Zwitserse namen volledig terug.

De praktische regel: gebruik de fiscale verpakking die uw land biedt, houd de wereldwijde bouwsteen aan via een in Ierland gevestigde ETF, en vorder het teveel aan bronbelasting eens per jaar terug. Doe alle drie en 20 procent is realistisch. Doe geen van drie en het nettocijfer ligt dichter bij 2.400.

Tien jaar later

Neem aan dat de dividenden met 5 procent per jaar groeien, een redelijke mix van 7 tot 8 procent uit de defensieve bouwstenen en 2 tot 3 procent uit de inkomensbouwstenen, en dat u elke uitkering herbelegt.

Zonder herbelegging is 3.386 dat met 5 procent per jaar groeit ongeveer 5.250 in jaar tien. Met herbelegging is het hoger: elk dividend koopt meer van de portefeuille tegen een rendement van 3,4 procent, en die nieuwe aandelen verhogen het jaar erop hun eigen dividend. Op deze cijfers verdubbelt het inkomen ruwweg over het decennium.

In jaar één voegt de herbelegging ongeveer 115 extra inkomen toe voor jaar twee, en die toevoeging groeit elk jaar daarna. Daarom verdienen de defensieve bouwstenen hun lage aanvangsrendement. Voer uw eigen gewichten, rendement en groeipercentage in de dividendcalculator in en lees de regel per jaar af bij 4 procent groei, of bij 6.

Het model aanpassen

De structuur blijft. De instellingen bewegen mee met de belegger.

• Een Amerikaanse belegger houdt de bouwstenen en wisselt de verpakkingen: een Roth IRA of 401(k) in plaats van de ISA of PEA, een in de VS gevestigde ETF als kern omdat een Amerikaanse ingezetene geen last heeft van bronbelasting, en de tarieven voor gekwalificeerde dividenden thuis. De kolom met het aandeel in het inkomen geldt onveranderd.
• Een gepensioneerde die het inkomen opneemt verhoogt nutsbedrijven naar 12 procent en de obligatie-ETF naar 20 procent, gefinancierd uit industrie en gezondheidszorg. Het gemengde rendement stijgt richting 3,8 procent, de groei daalt richting 3, en de maandelijkse bodem uit de obligaties verdubbelt ruwweg.
• Een belegger onder de 40 laat de obligatiebouwsteen vallen en stopt de 10 procent in de wereldwijde ETF en gezondheidszorg. Het rendement daalt naar ongeveer 3,3 procent, de groei stijgt, en een slecht jaar doet er minder toe omdat er niets wordt opgenomen.
• Een Britse of Zwitserse belegger kan zwaarder leunen op binnenlandse namen: Britse telecom- en nutsbedrijven renderen vaak meer dan de tabel aanneemt, en Zwitserse basisconsumptiegoederen en gezondheidszorg komen met bronbelasting die volledig wordt teruggekregen.

Welke versie u ook bouwt, schrijf de doelgewichten op voordat u koopt.

Het model eerlijk houden

Een modeldividendportefeuille drijft af zodra ze is gevuld: twee bouwstenen staan bij de ene broker en drie bij een andere, een sector stijgt voorbij het plafond dat u hebt gesteld, en geen enkel brokerscherm ziet het geheel. Een portefeuilletracker zoals Cadances brengt de posities van elke broker samen in één portefeuille via bestandsimport of automatische synchronisatie, splitst het inkomen van het jaar per sector zodat de kolom met het aandeel in het inkomen hierboven een live cijfer wordt, zet elke uitkering per maand op een dividendkalender, voorspelt de komende twaalf maanden inkomen met een groeiaanname die u zelf instelt, en toetst uw eigen allocatieregels (geen sector boven een gekozen gewicht, obligaties minstens op een gekozen ondergrens) aan wat u werkelijk bezit. Het model geeft u de doelen. De tracker vertelt u wanneer u ervan bent afgeweken.

Veelgestelde vragen

Hoe ziet een voorbeelddividendportefeuille van 100k eruit?

Tien bouwstenen: een wereldwijde dividend-ETF op 30 procent, drie defensieve sectoren op 28 procent, vijf inkomenssectoren op 32 procent, en een investment-grade obligatie-ETF op 10 procent. Op plausibele rendementen voor 2026 betaalt dat ongeveer 3.386 per jaar bruto, en ruwweg 2.709 netto bij een gecombineerd belastingtarief van 20 procent.

Wat is een goede verdeling voor een dividendportefeuille?

Een verdeling die het risico voor het inkomen begrenst, niet alleen dat voor het kapitaal. Een derde in een brede ETF, geen sector boven 10 procent van de portefeuille en geen sector boven ongeveer 15 procent van het inkomen is een werkbare regel. Controleer het aandeel in het inkomen naast het gewicht, want hoogrenderende sectoren dragen altijd meer van het geld dan hun gewicht doet vermoeden.

Hoeveel inkomen levert een dividendportefeuille van 100k op?

Tussen 2.500 en 4.500 per jaar bruto, afhankelijk van hoe ver u naar hoogrenderende sectoren neigt; het model hier betaalt 3.386. Ver boven de 4.500 houdt u betalers aan waarvan de markt een verlaging verwacht.

Kan ik een portefeuille met maandelijks dividend bouwen?

Ja, door een maandelijks uitkerende obligatie-ETF te combineren met kwartaalbetalers waarvan de betaalmaanden over het kwartaal zijn gespreid. Dat geeft inkomen in elke maand zonder een speciaal maanddividendfonds, dat u meestal rendementskwaliteit kost. Een kasbuffer van twee of drie maanden inkomen doet de rest.

Is een modeldividendportefeuille hetzelfde als beleggingsadvies?

Nee. Een model toont een structuur en het rekenwerk dat eruit volgt. Uw eigen gewichten hangen af van uw leeftijd, uw fiscale woonplaats, de verpakkingen die u ter beschikking staan en wanneer u het inkomen nodig hebt.